Μια κυριακή στο πλοίο, με τον αέρα να σου παίρνει τα μαλλιά...

Ένας Σίσυφος να κυλάει την απελπισία του, που έχασε την πέτρα...

Φοβαμαι...
Φοβάμαι οτι πάτησα πάνω σου... και πέρασα...

Φοβάμαι...
Φοβάμαι οτι αν χρειαζόταν θα το ξαναέκανα!!

Ναι, αυτό φοβάμαι περισσότερο!!

"Έλα μην κλαίς
ξέρω πως δεν έκλεισαν ακόμη οι πληγές
του χρόνου που ανοίξαν στο κορμί
κάτι φτηνοί και άγριοι συνεπιβάτες

έλα μην κλαίς
η ζωή είναι δύσκολη και ίσως φταίς
ίσως και όχι,ομως δεν έχει τελειώσει η διαδρομή
σε τέτοιο δρόμο πορευόμαστε διαβάτες

έλα μην κλαίς
και αν απέτυχες, αυτό ήταν χτές
κοίτα, νέα μέρα μέρα ξημερώνει
ντύσου και βγες την ανατολή να υποδεχτείς

έλα μην κλαίς
θα περπατήσουμε μαζί στις διαδρομές
όσους δεν περπατούν μαζί σου στη ζωή
μην σκέφτεσαι, στιγμές που μαζί τους πέρασες

έλα μην κλαίς
πλησιάζει η ώρα που θα πας διακοπές
το καλοκαίρι έρχεται θα το περάσουμε μαζι αν θες
τον ήλιο θα χαζεύουμε σα χάνεται στη δύση
μην απελπίζεσαι θα δεις, η ρόδα θα γυρίσει"


http://nicholas-manie-edge.blogspot.com/