Ετών 30

Λοιπόν, για να τελειώνουμε
Το τράβηξα ως την άκρη
Μα είναι από λάστιχο
Δε σπάει αν τεντωθεί.

Όσα με ξημερώνουνε
Πετιούνται απ’ το κρεβάτι
Φτιάχνουν μεσάνυχτα καφέ
Και βάζουν μουσική

Ετών τριάντα αισίως πάντα
Μοιάζει με γέφυρα που ενώνει δυο εποχές
Ό,τι έχει γίνει δε ρίχνει ευθύνη
Ρίχνει ένα κλάμα και ποτίζει αντοχές

Λοιπόν, για να τελειώνουμε
Όταν δεν έχει ήλιο
Αφήνω σπίτι τα γυαλιά

Λοιπόν για να τελειώνουμε
Με τράβηξα ως την άκρη
Μα είμαι από λάστιχο
Δε σπάω αν τεντωθώ
Και φτάνει ως εκεί....

Για σένα....

Εκατόφυλλα στον Άδη
και μαχαίρι ακονισμένο
μ’ έχεις βάλει στο σημάδι
κι όλο κλαις που δεν πεθαίνω

Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφά λιγάκι
μα ούτε έτσι με σκοτώνεις


Σε όσους πολέμους κι αν με πας θα σε νικήσω
αγάπησέ με αν τόσο θες να ξεψυχήσω!!


Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφό λιγάκι
με ούτε έτσι με σκοτώνεις


Σε όσους πολέμους κι αν με πας θα σε νικήσω ...
αγάπησέ με αν τόσο θες να ξεψυχήσω!!!

Σε είδα στον ύπνο μου απόψε...
Ένα όνειρο τόσο ζωντανό, που όταν ξύπνησα δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω πού βρίσκομαι!!

Σε είδα στον ύπνο μου απόψε...

"Στον ύπνο μου απόψε είδα πάλι
πως ήμουνα λέει σωστός
πως δεν τραγουδούσα μονάχος
κι' ο φόβος φευγάτος κι' αυτός

Δεν είχαν αξία τα λόγια
δεν είχε ο Ιούδας φιλιά..."

Σε είδα στον ύπνο μου απόψε....

"Είδα στον ύπνο μου εχθές, μακριά να λάμπουν δυο ζωές
καμιά δικιά μου
Η μια δεν ήταν κανενός, την άλλη κράταγε ο καιρός
στα όνειρά μου

Είδα στον ύπνο μου εχθές, να πολεμάνε δυο αστραπές
με την καρδιά μου
Τον κόσμο η νύχτα είχε παντού κι εκεί, στη μέση τ' ουρανού
σε είδα μπροστά μου

Πόσο κρατάει ένα όνειρο..."