Το κοριτσάκι με τα σπίρτα...

Γινεται να αγαπας χωρις να εξαρτασαι?

Γινεται να αγαπας χωρις να εξαρτασαι?
Γινεται να αγαπας χωρις να τρεμεις να μη χασεις?
Γινεται να αγαπας χωρις να λαχταρας
να σ' αγαπαει κι ο αλλος?
Oχι, ειναι κερι η καρδια, τα σπλαχνα,
κερι που σφιγγει στο κρυο και που λιωνει
και κυλαει σαν το μελι στην θαλπωρη...
Ειμαι κερενια..κερενια..

Μ.Βαμβουνακη

Τί θυμάσαι; - τη ρώτησε...
Ποιό είναι το πιο όμορφο πράγμα που θυμάσαι;

Τα μάτια σου. – του απάντησε εκείνη...
Δεν είχε δει ποτέ πιο όμορφα μάτια... Πιο καθαρά μάτια...
Με τα λόγια σου μπορούσες να πείς ψέμματα, του λέει, μα με τα μάτια σου ποτέ.

Εσύ τί θυμάσαι; - τον ρώτησε εκείνη...
Ποιό είναι το ομορφότερο πράγμα που θυμάσαι;

Η αγάπη μου για σένα. –της απάντησε.
Δεν έχω αγαπήσει ποτέ κανένα με μια τόσο ανιδιοτελή και καθαρή αγάπη. Ποτέ δεν αγάπησα τόσο πολύ και για τόσο πολύ.

Και τότε γιατί έφυγες; - τον ρώτησε ξανά εκείνη...
Γιατί σ’αγάπησα πιο πολύ απο τον ίδιο μου τον εαυτό! – της λέει λυπημένος.
Γιατί έχασα τον εαυτό μου μέσα σου... γιατί η αγάπη αυτή με ρούφηξε και με κατασπάραξε... Γιατί ζούσα μόνο για σένα πια... Γιατί... Δεν υπάρχω κοντά σου.
Οι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι να αγαπάνε τόσο πολύ. Δεν αντέχεται τόση αγάπη...

Να είσαι πάντα καλά. Το εννοώ!
Καληνύχτα...

Είναι Χριστούγεννα...

Διακοπές και γιορτές με αυτούς που αγαπάμε. Γιατι δεν εχει σημασια πού ειμαστε αλλά με ποιούς. Ελπίζω και εύχομαι όλοι φέτος να περάσουμε τις γιορτές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Ας πάμε να τους βρούμε, όπου κι αν είναι... Ας έρθουν να μας βρούν, όπου κι αν είμαστε...

Γιατί στο τέλος τέλος, δεν έχει σημασία το βουνό ή η θάλασσα, το πολυτελές ξενοδοχείο ή το bed and breakfast, το πόσα θα ξοδέψουμε για δώρα και το τί θα φορέσουμε... Ένα μόνο έχει σημασία πραγματικά. Να έχουμε κοντά μας τους ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπάνε.
Καλές γιορτές...

Η φλόγα σου...

"...Τίποτα δε σε κρατά ζωτανό όσο μια φλόγα, κι ας σε καίει, κι ας σε πληγιάζει."

Ψάχνω
μέσα
στις φλέβες σου

ένα καράβι

δίχως μηχανές

να το προστάζει

μονάχα ο άνεμος

και το πάθος της αγάπης.

Όλα αλλάζουν...

Αλλάζω...
Κάθε μέρα αλλάζω...
Κι έχουν περάσει χρόνια απο τότε... Θυμάσαι;
Ερχόσουν να με βρεις μη ξέροντας αν θα είμαι εκεί. Περίμενες... Επέμενες...
Ήσουν πρίγκηπας κι εγώ πριγκήπισσα που λαχταρούσε να βρεθεί στην αγκαλιά σου... Ένα παραμύθι μου ταξες κι εγώ διψούσα να το ζήσω.
Κι έχουν περάσει χρόνια... Θυμάσαι;
Αλλάζω... Άλλαξες κι εσύ. Δεν είσαι πια πρίγκηπας. Δεν μπορώ να καταλάβω πια τί παριστάνει η στολή σου και αν έχεις άλλα παραμύθια κρυμμένα στις τσέπες του παλτού σου.
Μια φωτογραφία ζητάς, να δείς ό,τι απέμεινε απο εκείνη την εποχή.
Τίποτα!!
Τίποτα! Η πριγκήπισσά σου έχει χαθεί. Κι αν στο πρόσωπό μου νομίζεις πως την βλέπεις ξανά, μην ξεγελιέσαι. Εγώ είμαι απο άλλο παραμύθι...
Μην έρθεις...
Δεν είμαι πια η ίδια. Ποτέ δεν θα είμαι...

Happiness

.......sometimes, all you need is a hug....

Έχεις δει ποτέ τι κάνει η αλήθεια στους ανθρώπους;

Καλό ταξίδι...

Ό,τι δεν αγαπούμε, δεν υπάρχει...

«Δεν ξέρω εγώ κανένα θεό Χρέος,
ένα θεό εγώ ξέρω. Την Αγάπη.

...

Ό,τι δεν αγαπούμε, δεν υπάρχει!»

Μην πολεμάς μάχες, όταν απο την αρχή το ξέρεις πως δεν βγάζουν πουθενά.

Μην πολεμάς μάχες που δεν έχουν κάποια νίκη σωτήρια και μεγαλειώδη να σου τάξουν.

Μην πολεμάς να κρατήσεις λάφυρα που δεν χρειάζεσαι και γη που δεν αγαπάς.

Μην πολεμάς άσκοπα γιατί κάποια στιγμή, σε κάποια απο αυτές τις μάχες, θα το δείς... θα σκοτωθείς...

Ο Έτσι και η Μαρία (συνέχεια 14)

Ένα Σάββατο, ενός μήνα, ενός έτους κάπου στον κόσμο....

Όλα τα σώματα που άγγιξα,
που είδα, που πήρα, που ονειρεύτηκα

όλαπυκνωμένα στο σώμα σου.

Γιάννης Ρίτσος

Το αγκάλιασμα αυτό ξύπνησε ανεμοστρόβιλους στο κορμί της. Μικρές φωτιές ανάψανε παντού μέσα της και την πλημμύρισαν ζεστασιά. Ένοιωθε το αίμα της να κυλά γρηγορότερα στις φλέβες της και να καίει. Σε κάθε του άγγιγμα χιλιάδες ηλιαχτίδες έπεφταν στο δέρμα της και σε κάθε του φιλί, μια θάλασσα αγάπης την έπνιγε τρυφερά. Εκείνος την έσφιγγε στα χέρια του όλο και πιο δυνατά κι εκείνη είχε παραδωθεί απόλυτα στην γλυκειά κυριαρχία του. Απολάμβανε κάθε στιγμή και ρουφούσε λαίμαργα τα φιλιά και τα χάδια του. Σαν να ήταν η τελευταία φορά. Η τελευταία φορά που τον άγγιζε, που τον έβλεπε, η τελευταία φορά...
Του παραδώθηκε σε μια απόλυτη ένωση του σώματος και της ψυχής. Μέσα σε αυτό το μαγικό σύννεφο συναισθημάτων κατάφερε να περάσει απο το κορμί της στο δικό του όλη της την αγάπη και τον πόθο. Πόσο ήθελε να αδειάσει απο αυτά τα συναισθήματα... Να του τα δώσει πίσω και να αδειάσει. Στο κάτω κάτω του ανήκαν.
Το μόνο που κατάφερε ήταν να τον αγαπήσει ακόμα περισσότερο. Βγαίνοντας απο το κορμί του το μόνο που είχε καταφέρει ήταν εκείνη να πάρει τα δικά του συναισθήματα αντί να του δώσει τα δικά της. Και αυτή ηταν η τελευταία φορά...

Όλα έγιναν με απίστευτα γρήγορους ρυθμούς. Την πήρε απο το σταθμό και πήγανε κάπου να μιλήσουνε. Σπίτι του δεν γινόταν, οπότε αποφασίσανε να πάνε σε ένα ξενοδοχείο εκεί κοντά. Μόλις μπήκαν στον φτηνό δωμάτιο με τις σκούρες κουρτίνες, κάτι ξύπνησε μέσα τους. Κοιτάχτηκαν με μάτια αλλιώτικα... με βλέμματα αλλιώτικα. Άγγιξε με τα χέρια του τα μαγουλά της και την κοίταξε βαθιά στα μάτια... Τόσο βαθιά που σα να τον ένοιωσε να αγγίζει και την καρδιά της.
«Σ’αγαπάω» της είπε ψιθυριστά και ένα κύμα ζέστης ξεκίνησε απο τα δάχτυλα των ποδιών της και την πλημμύρισε σε δευτερόλεπτα. Ήταν όλα προδιαγεγραμμένα. Εκείνη τη στιγμή προδιαγράφηκαν όλα. Και εκείνοι απλά ακολούθησαν το πεπρωμένο.
Λίγες ώρες μετά ήταν πίσω στο σταθμό για να γυρίσει στην Αθήνα.
- Θα σε ξαναδώ; Τη ρώτησε με αγωνία...
- Δέν πρέπει... του απάντησε.
Τύλιξε τα χέρια της γύρω απο το λαιμό του, και του ψιθύρισε: «Σ’αγαπώ... Να προσέχεις...»

Δεν ήθελε ποτέ να τον πληγώσει. Δεν ήθελε ποτέ να τον βάλει να διαλέξει. Το μόνο που ήθελε απο την αρχή ήταν να τον βλέπει ευτυχισμένο. Ευτυχισμένο...
Ακόμα κι αν εκείνη δεν ήταν στη ζωή του,ακόμα κι αν κάποιες φορές την πλήγωνε να είναι μακριά του, αυτό που ήθελε πάνω απο όλα ήταν η δική του ευτυχία.
Το τίμημα θα το πλήρωνε ευχαρίστως...
Ότι έγινε ήταν ένα λάθος. Εκείνος έχει διαλέξει τη ζωή του. Δεν μπορεί να μπεί εκείνη στη μέση και να αρχίσει να διαλύει όσα άλλοι με κόπο χτίζανε. Επιλογές... Αυτό είναι η ζωή μας. Επιλογές... Κι εκείνος τη δική του επιλογή την έκανε. Είναι με την Κατερίνα. Οι πράξεις μιλάνε πιο δυνατά απο τις λέξεις. Όχι δεν θα χαλάσει τη ζωή κανενός. Ούτε του Έτσι, ούτε της Κατερίνας.
Το τίμημα θα το πληρώσει...
Κάτι τέτοιες στιγμές που ο πόνος πλημμύριζε τα πάντα και ένοιωθε ανήμπορη και απίστευτα μόνη, σκεφτόταν μόνο ένα πράγμα... Κανείς δεν πέθανε απο τον πόνο του έρωτα... Και παρόλο που δεν ήταν και πάρα πολύ σίγουρη για αυτό, ήταν κάτι που την παρηγορούσε. Θα πονέσει... Θα κλάψει... Θα το αφήσει πίσω της κι αυτό... Όπως άφησε άλλους έρωτες... Θα επιβιώσει... Θα επιβιώσει! Δεν έχει άλλη επιλογή.

(συνεχίζεται...)

Μιαν άγκυρα η ζωή μου ζητιανεύει, το βάθος του ερωτά της να συλλάβει...

Νεραΐδόσκονη

Βρήκα εκείνο το κουτί με τη νεραΐδόσκονη.
Το είχα γεμίσει για σένα. Για να στολίσεις τα όνειρά σου, για να ρίξεις στους ώμους σου, να βγάλεις φτερά, να πετάξεις μακριά...
Βρήκα εκείνο το κουτί να λάμπει μοναχό του στο βάθος της ντουλάπας μου. Πόσο καιρό να είναι εκεί άραγε;
Περάσαν κι όλας μέρες ... μήνες ... ίσως περάσαν χρόνια...
Γιατί δεν στο έδωσα τότε;
Περίμενα την κατάλληλη στιγμή...
Που ποτέ δεν ήρθε...
Το τυλίγω σε ένα κατακόκκινο χαρτί περιτυλίγματος με προσοχή να μην χυθεί η πολύτιμη νεραιδόσκονη...
Αύριο το πρωί πρέπει να πάω στο ταχυδρομείο να στο στείλω.
Δεν ξέρω που βρίσκεσαι... Δεν ξέρω αν είσαι ευτυχισμένος... Δεν ξέρω αν έφτασες τελικά τα όνειρά σου ή αν τα κυνηγάς ακόμα, αλλά πάντα χρήσιμα είναι δυο νεραΐδοφτερά στους ώμους σου...
Λίγη αγάπη στην καρδιά σου...
Ένα κόκκινο τυλιγμένο κουτί με νεραΐδόσκονη στα χέρια σου...

Γεύση Παραδείσου...

When everything's made to be broken....

I just want you to know who I am...

"Όλα αφήνουν πληγές...
Και αν τώρα γελάμε και χαιρόμαστε και σου κρατώ το χέρι και πάλι, κάτι μέσα μου έχει σπάσει. Το νοιώθω όταν μένω μόνη... Όταν κλείνω τα μάτια και μέσα στη σιωπή του δωματίου πλημμυρίζω απο αυτές τις σκέψεις...
Τις διώχνω, μα πάντα βρίσκουν τρόπο και τρυπώνουν στο κεφάλι μου τις πιο αναπάντεχες στιγμές...
Κλαιω. Ναι, πάλι κλαίω...
Για σενα? Μπορεί...
Για μενα? Μπορεί...
Για μας? Δεν ξέρω...
Κλαίω και εύχομαι όλα τα συναισθήματα να κυλήσουν μαζί με τα δακρυά μου και να φύγουν...
Είναι κάποιες στιγμές που δεν μπορείς να τις αγνοήσεις!
Είναι η αρχή του τέλους. Το ξέρω.!!
"Οχι"!!!
"Δεν θέλω"!!!...Λες...
"Μάλλον κάνω λάθος! Ας περιμένω λίγο ακόμα! Λίγο χρόνο χρειαζόμαστε, το ξέρω! Λίγο να περιμένουμε ακόμα και όλα θα φτιάξουν"!!
Αλλά...
Είναι κάποιες στιγμές, που όσο κι αν τις αποφεύγεις, όσο κι αν γυρνάς την πλάτη, όσο κι αν τους κλείνεις την πόρτα, βρίσκουν πάντα τον τρόπο να στο πούν!
Είναι η αρχή του τέλους!!
Πώς να ξεγελάσεις την πραγματικότητα? Πως να κολλήσεις τα κομματάκια σου ξανά?
Κι αν τα κολλήσεις... Δεν θα είναι όλα διαφορετικά έτσι κι αλλιώς? ..."

J.F.
01/05/2007

One day for AIDS

Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν με τον ιό HIV συνεχίζει να αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο, περιλαμβανομένης και της Ελλάδας. Σήμερα 33 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με τον ιό σε παγκόσμια κλίμακα και για την Ελλάδα, ο αριθμός των νέων περιστατικών μέχρι το τέλος Οκτωβρίου (547) έχει ήδη ξεπεράσει το συνολικό αριθμό για το 2007 (517). Και η συλλογή δεδομένων συνεχίζεται.

Πως μεταδίδεται ο HIV;
Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, του σπέρματος, των κολπικών υγρών ή του μητρικού γάλακτος (θηλασμός). Οι συχνότεροι τρόποι μετάδοσης είναι:
1. ερωτική επαφή χωρίς χρήση προφυλακτικού με άτομο που είναι φορέας ή νοσεί
2. η χρήση μη αποστειρωμένης σύριγγας ή άλλων μη αποστειρωμένων ιατρικών εργαλείων
3. από HIV-θετική μητέρα (στο παιδί) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού
Ο HIV μεταδίδεται μέσω του στοματικού έρωτα;
Η ερωτική στοματική επαφή ενέχει χαμηλότερο κίνδυνο από την διεισδυτική ερωτική επαφή, αλλά ο HIV μπορεί να μεταδοθεί μέσω πιθανών αμυχών ή ελκών της στοματικής κοιλότητας ή λοιμώξεων των ούλων, αν έλθουν σε επαφή με μολυσμένα στοματικά υγρά.
Ο HIV μεταδίδεται με το φιλί;
Όχι. Ο HIV δεν μεταδίδεται:
Με το φιλί ή το άγγιγμα
Μέσω των πτυέλων, του βήχα ή του φτερνίσματος
Τις πισίνες, το κάθισμα της τουαλέτας, τα οικιακά σκεύη
Οι γυναίκες που έχουν μολυνθεί από τον HIV μπορούν να αποκτήσουν παιδιά;
Ναι. Ο HIV μπορεί να μεταδοθεί από την μητέρα στο παιδί, αλλά υπάρχουν μέτρα που μπορούν να ληφθούν και να μειωθούν οι πιθανότητες (κάτω του 1%) του παιδιού να επιμολυνθεί από τον HIV. Στα μέτρα αυτά περιλαμβάνεται η χορήγηση αντιρετροϊκής αγωγής στην μητέρα και το παιδί, η διενέργεια του τοκετού με καισαρική τομή και η απαγόρευση του θηλασμού του νεογνού.

Μπορώ να μολυνθώ κι εγώ;
Αν είμαι σεξουαλικά ενεργό άτομο ή μοιράζομαι με άλλους ιατρικό υλικό (βελόνες, σύριγγες), διατρέχω κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό. Αν και οποιοσδήποτε μπορεί να μολυνθεί, μερικές κοινωνικές ομάδες διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο, όπως οι ομοφυλόφιλοι άνδρες και γυναίκες, οι αμφισεξουαλικοί άνδρες και γυναίκες και οι χρήστες ουσιών.

Πως μπορώ να προστατευθώ;
Η χρήση προφυλακτικού κατά την ερωτική επαφή (περιλαμβανομένου και του στοματικού έρωτα) είναι απαραίτητη. Μάλιστα, στην επιλογή του προφυλακτικού πρέπει πάντα να ελέγχουμε αν αυτό φέρει το σηματάκι ασφαλείας CE της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και φυσικά να μην μοιραζόμαστε ποτέ σύριγγες ή βελόνες ή άλλον ιατρικό εξοπλισμό με κανέναν.

Τι κάνω σε περίπτωση που έχω θέσει τον εαυτό μου σε κίνδυνο;
Αν πιστεύετε ότι με οποιοδήποτε τρόπο έχετε εκτεθεί σε κίνδυνο μόλυνσης από τον ιό HIV, μπορεί να απευθυνθείτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο και να ζητήσετε να υποβληθείτε στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις. Αν μάλιστα αυτό γίνει εντός 72 ωρών από την πιθανή έκθεση στον HIV, ζητήστε να υποβληθείτε σε PEP (post-exposure prophylaxis), αγωγή που χορηγείται σε περίπτωση έκθεσης στον ιό, από τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων. Η θεραπεία PEP μπορεί να συμβάλλει στην αναστολή της λοίμωξης μετά την έκθεση στον HIV. Όσο μάλιστα νωρίτερα ξεκινήσει η αγωγή τόσο πιθανότερη είναι η αποτελεσματικότητα της.

http://health.in.gr/news/article.asp?lngArticleID=152280