Ξέρω χίλιους τρόπους να σωθώ, Μα κανένας τους δεν μου ταιριάζει!

Κάποτε θα φύγουμε από δω
Όταν θα`μαστε όλοι κουρασμένοι
Θα γυρίσω λίγο να σε δω
Και θα με κοιτάς ευτυχισμένη.

Κάποτε θα φύγουμε από δω
Κι όλα σου τα ''θέλω'' θα φωνάξεις
Δεν θα`ναι το κλάμα σου βουβό
Θα μπορείς ελεύθερη να κλάψεις.

Κάποτε,μα τώρα είμαστε εδώ
Ξένοι σ`έναν τόπο που αλλάζει
Ξέρω χίλιους τρόπους να σωθώ
Μα κανένας τους δεν μου ταιριάζει.

Κάποτε θα φύγουμε από δω
Και θα είσαι όμορφη στο δρόμο
Θα γελάς με ό,τι κι αν σου πω
Σύννεφα θα βγάλουμε στον ώμο


(Ερμηνία: Δημήτρης Μητροπάνος)

Γιατί να με πειράζει;

Στα χέρια σου θολό νερό τα λόγια που δεν είπες
Στις εκβολές του ποταμού που κατεβάζει λύπες
Τον έβλεπα τον πανικό με βία να σ' αλλάζει
Μα εσύ κοντά μου έμενες, γιατί να με πειράζει;


Είσαι εσύ και είμαι εγώ
Αυτό έχω να σου δώσω
Είμαι εδώ να σ' αγαπώ
Κι όχι για να σε σώσω


Με ξύπναγε η ανάσα σου όταν ονειρευόσουν
Όλο τον κόσμο γύριζες, σ' εμένανε κρυβόσουν
Τον ίδιο δρόμο έπαιρνες που πουθενά δε βγάζει
Αφού σε μένα ερχόσουνα, γιατί να με πειράζει;



(Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου)

Πάντα θα κλαίς τις Κυριακές
Που όλες οι σιωπές δεν σε χωράνε
Πάντα οι ίδιες αντοχές
Θα φτάνουν ως την άκρη και θα σπάνε

Πάντα θα χάνεις συλλαβές
Τα λόγια σου ένας παλιός καθρεύτης
Θα σε ζαλίζουν οι φωνές
Δυο βήματα θα κάνεις και θα πέφτεις

Κι αν σκοτείνιασες
Κι αμα νομίζεις όλα πια τα έχεις χάσει
Έλα, εγώ είμαι εδω
Σ’το ορκίζομαι κι αυτό πως θα περάσει.

Πάλι το βράδυ δε θα βγεί
Τα πόδια σου ξανά δεν σε κρατάνε
Πάλι στην ίδια φυλακή
Τα μάτια σου τους τοίχους να μετράνε.