Showing posts with label Στιχάκια. Show all posts
Showing posts with label Στιχάκια. Show all posts

Saturday, 18 April 2009

Ξέρω χίλιους τρόπους να σωθώ, Μα κανένας τους δεν μου ταιριάζει!


Κάποτε θα φύγουμε από δω
Όταν θα`μαστε όλοι κουρασμένοι
Θα γυρίσω λίγο να σε δω
Και θα με κοιτάς ευτυχισμένη.

Κάποτε θα φύγουμε από δω
Κι όλα σου τα ''θέλω'' θα φωνάξεις
Δεν θα`ναι το κλάμα σου βουβό
Θα μπορείς ελεύθερη να κλάψεις.

Κάποτε,μα τώρα είμαστε εδώ
Ξένοι σ`έναν τόπο που αλλάζει
Ξέρω χίλιους τρόπους να σωθώ
Μα κανένας τους δεν μου ταιριάζει.

Κάποτε θα φύγουμε από δω
Και θα είσαι όμορφη στο δρόμο
Θα γελάς με ό,τι κι αν σου πω
Σύννεφα θα βγάλουμε στον ώμο


(Ερμηνία: Δημήτρης Μητροπάνος)

Wednesday, 15 April 2009

Γιατί να με πειράζει;

Στα χέρια σου θολό νερό τα λόγια που δεν είπες
Στις εκβολές του ποταμού που κατεβάζει λύπες
Τον έβλεπα τον πανικό με βία να σ' αλλάζει
Μα εσύ κοντά μου έμενες, γιατί να με πειράζει;


Είσαι εσύ και είμαι εγώ
Αυτό έχω να σου δώσω
Είμαι εδώ να σ' αγαπώ
Κι όχι για να σε σώσω


Με ξύπναγε η ανάσα σου όταν ονειρευόσουν
Όλο τον κόσμο γύριζες, σ' εμένανε κρυβόσουν
Τον ίδιο δρόμο έπαιρνες που πουθενά δε βγάζει
Αφού σε μένα ερχόσουνα, γιατί να με πειράζει;



(Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου)

Monday, 6 April 2009

Σ'αγαπάω!


Σ’αγαπάω...

Όχι επειδή είσαι όμορφος ή άσχημος...

Όχι επειδή μιλάς ωραία...

Όχι επειδή ....Όχι...

Σε αγαπάω επειδή μαζί σου εγώ γίνομαι όμορφη...

Επειδή μαζί σου όλα τα λόγια ακούγονται ωραία...

Σ’αγαπάω επειδή μέσα στα μάτια σου βλέπω τη θάλασσα...

Στα χείλη σου γεύομαι τον ήλιο...

Σ’αγαπώ γιατί μέσα σου νοιώθω όλη την αγάπη του κόσμου να με πλημμυρίζει!

Σ’αγαπώ αφού... και επειδή...

Σ’αγαπώ απλα...

Απλά σ’αγαπώ...

8a '8ela Na 'moun ...

Saturday, 7 March 2009

Περίμενε...

Περίμενε...
Τώρα έχεις καπνό μπροστά στα μάτια σου και βλέπεις θολά.
Περίμενε...

Friday, 6 March 2009

Άξιζε τόσος πόνος;;

Μερικές φορές,


τα όμορφα πράγματα τελειώνουν


και πονάνε


και ματώνουν...



Και σκέφτεσαι...



Άξιζε τόσος πόνος


για μια στιγμούλα ευτυχίας;




"- Μη ζητάς συγνώμη, του λέω μαλακά. Με πόνεσες μέχρι θανάτου και σ'ευχαριστώ. Για να πονέσω τόσο φριχτά, φαντάσου πόσα μου χάρισες..." Μ.Β.