Έβλεπα προχτες το «Ο γάμος του καλύτερού μου φίλου», με την Julia Roberts. Το ειχα ξαναδει πριν απο χρονια και η σκηνη που είχε μεινει στο μυαλο μου, ηταν εκεί οπου παιρνει τηλεφωνο τον ομοφιλοφυλο φιλο της την ωρα που κυνηγαει τον κολλητο της, ο οποιος κυνηγαει την νυφη. Και τοτε ο φιλος της της λεει: «Εκεινος κυνηγάει τη νύφη, εσύ κυνηγάς αυτόν... εσένα ποιος σε κυνηγάει;»
Είναι σαν κεραυνός που την χτυπάει. Και τότε συνειδητοποιεί οτι έχασε.
Είχε το κουράγιο να το παραδεχτεί και να πάει παρακάτω. Είχε το κουράγιο να παραδώσει τα όπλα και να προσπαθήσει να κάνει κάτι για να διορθώσει το χάος που δημιούργησε.
Έτσι παρόλο που προσπάθησε να τους χωρίσει, στο τέλος αντί να είναι η πουτάνα (με συγχωρείτε για τον χαρακτηρισμό) της υπόθεσης, γίναται θύμα. Μια ευάλωτη γυναίκα που χάνει τον άντρα που αγαπάει απο μια άλλη γυναίκα και παραδεχόμενη την ήττα της τα πίνει μόνη στο τραπέζι του γάμου. Στον γάμο, στον οποίο πήγε φυσικά και τους «χάρισε» και το τραγούδι που είχε με τον κολλητό της όταν ήταν μαζί.
Αν τα κατάφερνε;
Αν ο κολλητός της ήταν ακόμα ερωτευμένος μαζί της και τελικά δεν παντρευόταν την όμορφη ξανθιά πλούσια 20χρονή; Αν δεν έκλαιγε εκείνη μόνη στο τραπέζι του γάμου, αλλά η νύφη αντί αυτής;
Τότε θα ήταν η πουτάνα της υπόθεσης η οποία χώρισε ένα όμορφο ζευγάρι για ένα δικό της καπρίτσιο. Και όλοι θα λυπούνταν την μικρή ξανθιά πλούσια που έχασε τον άντρα που αγαπάει.
Σε κάθε περίπτωση για να σε συμπαθούν πρέπει να σε λυπούνται. Το να είσαι δυναμικός και να παλεύεις να πάρεις αυτά που πραγματικά θές, σε βάζουν στον πάγκο με τους κακούς της υπόθεσης.
Η Julia πήρε ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Λέγοντάς του οτι τον αγαπάει ρισκάρισε να τον χάσει για πάντα και απο φίλο. Τα έπαιξε όλα για όλα. Βέβαια το έργο δεν συνεχίζεται για να δούμε τί γίνεται στο μέλλον. Πιθανότατα η ξανθιά πλούσια νύφη δεν θα αφήσει τον αγαπητικό της να ξαναπλησιάσει την πρώην κολλητή του γιατί τώρα ξέρουμε όλοι πως αισθάνεται για εκείνον. Θα του κάνει σκηνές και θα του χτυπάει σε όλη τους τη ζωή οτι τη μέρα του γάμου της φίλησε μια άλλη γυναίκα.
Κι εκείνος άραγε; Κάθε φορά που θα την κοιτάει δεν θα βλέπει μια γυναίκα ερωτευμένη μαζί του.
Αυτό το κομμάτι του μετά... μάλλον ήταν δύσκολο να το εμπεριλάβουν στην ταινεία χωρίς να χαλάσουν το σκηνικο: «φτωχή κοκκινομάλλα, μόνη κλαίει που έχασε τον έρωτά της, υπεράνω ξανθιά νύφη την αγκαλιάζει και την συγχωρεί που πήγε να της κλέψει τον γκόμενο, και γκόμενος αγκαλιάζει την κοκκινομάλα μετά το γάμο δείχνοντας οτι θα μείνουν πάντα φίλοι».
Στην πραγματική ζωή άραγε ο γάμος του καλύτερού της φίλου τί τέλος θα είχε;
Είναι σαν κεραυνός που την χτυπάει. Και τότε συνειδητοποιεί οτι έχασε.
Είχε το κουράγιο να το παραδεχτεί και να πάει παρακάτω. Είχε το κουράγιο να παραδώσει τα όπλα και να προσπαθήσει να κάνει κάτι για να διορθώσει το χάος που δημιούργησε.
Έτσι παρόλο που προσπάθησε να τους χωρίσει, στο τέλος αντί να είναι η πουτάνα (με συγχωρείτε για τον χαρακτηρισμό) της υπόθεσης, γίναται θύμα. Μια ευάλωτη γυναίκα που χάνει τον άντρα που αγαπάει απο μια άλλη γυναίκα και παραδεχόμενη την ήττα της τα πίνει μόνη στο τραπέζι του γάμου. Στον γάμο, στον οποίο πήγε φυσικά και τους «χάρισε» και το τραγούδι που είχε με τον κολλητό της όταν ήταν μαζί.
Αν τα κατάφερνε;
Αν ο κολλητός της ήταν ακόμα ερωτευμένος μαζί της και τελικά δεν παντρευόταν την όμορφη ξανθιά πλούσια 20χρονή; Αν δεν έκλαιγε εκείνη μόνη στο τραπέζι του γάμου, αλλά η νύφη αντί αυτής;
Τότε θα ήταν η πουτάνα της υπόθεσης η οποία χώρισε ένα όμορφο ζευγάρι για ένα δικό της καπρίτσιο. Και όλοι θα λυπούνταν την μικρή ξανθιά πλούσια που έχασε τον άντρα που αγαπάει.
Σε κάθε περίπτωση για να σε συμπαθούν πρέπει να σε λυπούνται. Το να είσαι δυναμικός και να παλεύεις να πάρεις αυτά που πραγματικά θές, σε βάζουν στον πάγκο με τους κακούς της υπόθεσης.
Η Julia πήρε ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Λέγοντάς του οτι τον αγαπάει ρισκάρισε να τον χάσει για πάντα και απο φίλο. Τα έπαιξε όλα για όλα. Βέβαια το έργο δεν συνεχίζεται για να δούμε τί γίνεται στο μέλλον. Πιθανότατα η ξανθιά πλούσια νύφη δεν θα αφήσει τον αγαπητικό της να ξαναπλησιάσει την πρώην κολλητή του γιατί τώρα ξέρουμε όλοι πως αισθάνεται για εκείνον. Θα του κάνει σκηνές και θα του χτυπάει σε όλη τους τη ζωή οτι τη μέρα του γάμου της φίλησε μια άλλη γυναίκα.
Κι εκείνος άραγε; Κάθε φορά που θα την κοιτάει δεν θα βλέπει μια γυναίκα ερωτευμένη μαζί του.
Αυτό το κομμάτι του μετά... μάλλον ήταν δύσκολο να το εμπεριλάβουν στην ταινεία χωρίς να χαλάσουν το σκηνικο: «φτωχή κοκκινομάλλα, μόνη κλαίει που έχασε τον έρωτά της, υπεράνω ξανθιά νύφη την αγκαλιάζει και την συγχωρεί που πήγε να της κλέψει τον γκόμενο, και γκόμενος αγκαλιάζει την κοκκινομάλα μετά το γάμο δείχνοντας οτι θα μείνουν πάντα φίλοι».
Στην πραγματική ζωή άραγε ο γάμος του καλύτερού της φίλου τί τέλος θα είχε;
