Το ήξερες πως όλα κάποτε τελειώνουν...

Και ξυπνάς ένα πρωί ... και τον κοιτάς να κοιμάται δίπλα σου...
Μα δεν είναι πια ο ίδιος.
Και προσπαθείς να καταλάβεις σε ποιό σημείο τον έχασες... Πότε σταμάτησε να είναι ερωτευμένος μαζί σου και δεν το κατάλαβες;
Του ζητάς να σ’αγκαλιάσει... κλείνει τα χέρια του γύρω σου.
Του ζητάς να σε φιλήσει... Κολάει τα χείλη του στα δικά σου.
Μα...
Το φώς έχει σβήσει.


Καλημέρα αγάπη μου... Ήρθε το αύριο που φοβόμουνα...
Και του χαμογελάς... Με την καρδιά σου να κρέμεται στα χέρια σου, κατακόκκινη ακόμα...

Και η ζωή συνεχίζεται...