Ξεκινώντας για την μεγάλη μάχη

Christopher Peacoc...

"Κάποτε καθώς φεύγεις,
πηγαίνοντας σε μια μεγάλη μάχη,
θα σου τυχε να ακούσεις ξαφνικά απο το παράθυρο ένα πιάνο να παίζει.
Ίσως ένα κορίτσι με άσπρα δάχτυλα ή ένας άντρας με δυνατά χέρια,
να παίζουν αυτόν τον λυπημένο σκοπό, που σου θυμίζει τα παιδικά σου χρόνια,
τους χαμένους έρωτες, όλα όσα ονειρέυτηκες χωρίς να τα ζήσεις.
Τα γιασεμιά που σου γυρίσανε, την καρδιά σου που την ποδοπατήσανε.
Εσύ στέκεσαι με το στόμα ανοιγμένο ακούγοντας κάτω απο τη βροχή – μα πρέπει να βιαστείς,
προχωράνε οι άλλοι, χάθηκαν κι ολας στην στροφή του δρόμου.
Κι όπως ξεκινάς με πλατύ βήμα, τα παιδικά σου χρόνια,
οι χαμένοι έρωτες, όλα όσα ονειρέυτηκες χωρίς να τα ζήσεις, τα γιασεμιά που σου γυρίσανε,
η καρδιά σου που την ποδοπατήσανε, ξεκινάνε κι αυτά πλάι σου – να πολεμήσουν μαζί σου."