Πρωτοχρονιά

Σπίτι αγκαλιά με αναμμένο το τζάκι... Να φιλιόμαστε, να μιλάμε, να κάνουμε έρωτα... Εγώ κι εσύ... Κι όλος ο κόσμος απ’έξω. Όλα τα προβλήματα απ’έξω... Να παγώνουν μαζί με το χώμα... Να σπάνε κάτω απο το χιόνι που σκέπασε τα πάντα. Εγώ κι εσύ...

Χωρίς να χρειαζόμαστε τίποτα άλλο...

Θα σου τραγουδάω παράφωνα μελωδίες που αγαπάω κι εσύ θα γκρινιάζεις...

Θα σου κρατάω το χέρι και να θα σου ζητάω να μου πείς παραμύθια...

Μέσα στην αγκαλιά σου... Μέσα στην μυρωδιά σου... Μέσα στη ζέστη του κορμιού σου θα αποχαιρετίσω τον παλιό χρόνο και θα υποδεχτώ τον νέο.

Μέσα σου θέλω να ξεκινήσει αυτή η χρονια και μέσα σου να τελειώσει....

Το Χριστόψωμο…

Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κ.λ.π.).

Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Γύρω - γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών.

Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του...).

Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ΄ ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα, το Χριστό.

(Από το βιβλίο «Ήθη, έθιμα και… άλλα» του Τιμόθεου Κ. Κιλίφη)

Καλά Χριστούγεννα ;)