Άγγιξέ με...

Άγγιξέ με...
Όχι με τα χέρια σου...
Αγγιξέ με...
Όχι το δέρμα μου...
Μπορείς;

Λύκε μου, πήγαινε με πίσω, να πάρουμε το παραμύθι από την αρχή...

Περπατώ, περπατώ εις το δάσος
όταν ο Λύκος δεν είναι εδώ
Λύκε, λύκε είσαι εδώ;
Λύκε...;
Λύκε...

Μ' έσυρες έξω απ' το σπίτι στα τέσσερα μου χρόνια
ξεροστάλιαζα στα χαλάσματα, στην άκρη της πόλης
εκεί, στην άκρη του αγνώστου, για ένα σου μόνο βλέμμα.
Μ' έβρισκες τότε πολύ μικρή, η νίκη σου πάνω μου
με μάγεψε, και ύπουλα περίμενες στην εφηβεία
να τρυπώσεις στο σώμα μου, να μου κρυφτείς εκεί
και να νιώθω από μέσα μου τη καυτή, βρωμερή σου ανάσα.
Η πείνα σου κατοίκησε τα μάτια μου
το ουρλιαχτό σου στοίχισε το τραγούδι μου, η ψυχή μου, αγρίεψε...
και αφού καταβρόχθισες τα χρόνια μου κι όλα τα ευγενικά μου δώρα
άρχισες να κυνηγάς σώματα ξένα.
Έγινα η σκιά σου, όμως τέρας, σπάνια έβγαινες πια στο φως
και για να γλυτώσεις από μένα, τρύπωνες όλο και πιο πολύ
στο πιο βαθύ σκοτάδι.

Δε λέω, υπήρξαν και καλές στιγμές...
Κάποιες φορές, πλημμύριζε ο ουρανός σου άστρα
για λίγο, για όσο κρατάει ένα βλέμμα, και έπειτα κάθαρμα
με έσερνες όλο και πιο βαθιά στο σκοτεινό σου δάσος.
Σ' ένα κυνήγι, ανελέητο.
Χειρότερα κι από αγρίμια μπλεχτήκαμε σε πάλη ως εσχάτων
ξεσκίσαμε την ψυχή μας, πασαλειφτήκαμε αίμα.
με έμαθες να ζητάω για να σε δω να δίνεις όχι σε μένα
αλλού, ώσπου γέρασα μαλάκα!
και τώρα έτσι κι αλλιώς, δεν είμαι πια για σένα...
και συ, που όλα όσα θέλεις δεν τα μπόρεσες, δεν είσαι πια για μένα.

Λύκε μου, πήγαινε με πίσω, να πάρουμε το παραμύθι από την αρχή.
βάλε μου δράκους, βάλε μου μάγισσες, δε θα κωλώσω!
μονάχα εκεί, στην άκρη-άκρη, βάλε ένα σπίτι με ένα φωτάκι τόσο δα να
ένα τόσο δα μικρό φωτάκι, για να 'χω την ψευδαίσθηση
πως ίσως κάποιος εκεί, κρατάει αναμμένη μια φωτιά, κι ότι με περιμένει...

Σ' αφήνω λύκε...
Και συ που το όνομα σου στ' αρχαία χρόνια ήτανε φως,
μείνε και ψόφα στο σκοτάδι.
Πάω να βρω τους φίλους μου
Θα πω τ' ανομολόγητα, και θα σε καταδώσω!

21.Lyke lyke.mp3

Να μ’ αγαπάς...

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά
γιατί μου πήρε πολλά το εφτά
εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ' όλα αυτά

Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό
να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό
Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ
Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό

Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί
Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί
Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν
Μικρά τα ονόματα που όλα τα χωρούν

Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά
Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά
Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός
Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός

Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί
Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η.
Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός
θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή


Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού
Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού
απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά
συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού

Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά
Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά
Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί ακούνε την νύχτα αυτή
παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί

Πάτωμα

Κοντά στα κύματα θα χτίσω το παλάτι μου... Θα βάλω πόρτες μ' αλυσίδες και παγώνια. Και μες στη θάλασσα θα ρίξω το κρεβάτι μου, γιατί κι οι έρωτες μου φάγανε τα χρόνια... Να κοιμηθώ στο πάτωμα, να κλείσω και τα μάτια, γιατί υπάρχουν κι άτομα που γίνονται κομμάτια.

Ξυπνώ μεσάνυχτα κι ανοίγω το παράθυρο, κι αυτό που κάνω ποιος σου το' πε αδυναμία; Που λογαριάζω το μηδέν μου με το άπειρο και βρίσκω ανάπηρο τον κόσμο στα σημεία... Να κοιμηθώ στο πάτωμα, να κλείσω και τα μάτια... γιατί υπάρχουν κι άτομα που γίνονται κομμάτια...!

Γινεται να αγαπας χωρις να εξαρτασαι?

Γινεται να αγαπας χωρις να εξαρτασαι?
Γινεται να αγαπας χωρις να τρεμεις να μη χασεις?
Γινεται να αγαπας χωρις να λαχταρας
να σ' αγαπαει κι ο αλλος?
Oχι, ειναι κερι η καρδια, τα σπλαχνα,
κερι που σφιγγει στο κρυο και που λιωνει
και κυλαει σαν το μελι στην θαλπωρη...
Ειμαι κερενια..κερενια..

Μ.Βαμβουνακη

" Swaby mood " by K.

Should I be wise or brave?
If I do so,will I stop being a slave?
My woe and pain will disappear
Only if I...confront my fear.
No other touch stands in here.


To you my dear God,I confess
I think love's what burns my breasts
Sweet beloved wound of mine
Come and bleed again in terms divine.
Haunt my spirit and my soul,
Embrace my wish..my lord Simon
Remember to wake me up..before you're gone.


swaby mood= a paraphrase of 1)adjective + mood 2) schwaebish gmuend.

αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ...

Τον έλεγαν Κερέμ κι αγάπησε πολύ
κι απ' τον βαρύ σεβντά τον άρπαξε η φωτιά
και κάηκε ο Κερέμ π' αγάπησε πολύ
κι έχει στάχτη γενεί μες στην Ανατολή.

Μου λεν πως θα καώ κι εγώ σαν τον Κερέμ
με τούτη την φωνή που καίει την ψυχή.
Μολύβι ο καιρός κι ο άνεμος πικρός,
βάλτε όλοι σκοπό ν' αλλάξει ο καιρός.

Φωνάζω κι ας καώ κι εγώ σαν τον Κερέμ:
Αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ,
αν δεν καούμε εμείς ν' ανάψει πυρκαγιά,
πώς θέλεις να γενεί να φύγει η σκοτεινιά.

Για να λάμψει η νύχτα πώς θέλεις να γενεί,
αν δεν καώ εγώ, αν δεν καείς εσύ.

Δε με πιστεύεις μάτια μου ...

Δε με πιστεύεις μάτια μου και με πληγώνεις τόσο
Που σκέφτομαι στο θάνατο ψυχή να παραδώσω
Μήπως την ύστατη στιγμή τρομάξεις και πονέσεις
Και δείς πως ειν’ αληθινές οι υποσχέσεις.

Δε με πιστεύεις μάτια μου και νοιώθω πως βουλιάζω
Σ’ωκεανούς και θάλασσες που δεν ορίζω
Κι όσο κι αν λέω συνεχώς πως για σένα δεν αλλάζω
Όσα νοιώθω κι όσα σκέφτομαι, πάντα θα στα χαρίζω

Καρδούλα μου, δεν μπορείς να καταλάβεις πως η καρδιά μου, το σ’αγαπώ θέλει με κάθε χτύπο της να πεί και όχι το χωρίζω.
Πως ό,τι έχω δίχως δισταγμό σε σενανε το δίνω...
Τα όνειρά μου δεν προδίδω...

νυχτοπαίδι μου

Πέφτει το σκληρό το βράδυ, κατεβαίνει το σκοτάδι
και μου κόβονται τα πόδια κι η αναπνοή
Σβήνω του σπιτιού τα φώτα, διπλομάνταλο στην πόρτα
και στα γόνατά μου πέφτω, για την προσευχή

Σ’ όποια γη σε πιάσει η νύχτα, νυχτοπαίδι μου
να ‘χεις την πνοή μου ασπίδα και μαχαίρι μου
να μετρούν τα βήματά σου αγγέλων φτερά
και τα μαύρα κρίματά σου να πετάξουν σαν πουλιά
γρήγορα μακριά...

Πέφτει το σκληρό το βράδυ, κατεβαίνει το σκοτάδι
κι έχω το παλιό σου γράμμα, μαξιλάρι μου...
Τίποτ’ άλλο πια δεν έχω, να ξυπνώ μονάχα αντέχω
με τη ζωντανή σου εικόνα, για φεγγάρι μου


Σ’ όποια γη σε πιάσει η νύχτα, νυχτοπαίδι μου
να ‘χεις την πνοή μου ασπίδα και μαχαίρι μου

να μετρούν τα βήματά σου αγγέλων φτερά
και τα μαύρα κρίματά σου να πετάξουν σαν πουλιά
γρήγορα μακριά....

Life is

what

happens

while

you are

busy

making

other plans.!

John Lennon

Ετών 30

Λοιπόν, για να τελειώνουμε
Το τράβηξα ως την άκρη
Μα είναι από λάστιχο
Δε σπάει αν τεντωθεί.

Όσα με ξημερώνουνε
Πετιούνται απ’ το κρεβάτι
Φτιάχνουν μεσάνυχτα καφέ
Και βάζουν μουσική

Ετών τριάντα αισίως πάντα
Μοιάζει με γέφυρα που ενώνει δυο εποχές
Ό,τι έχει γίνει δε ρίχνει ευθύνη
Ρίχνει ένα κλάμα και ποτίζει αντοχές

Λοιπόν, για να τελειώνουμε
Όταν δεν έχει ήλιο
Αφήνω σπίτι τα γυαλιά

Λοιπόν για να τελειώνουμε
Με τράβηξα ως την άκρη
Μα είμαι από λάστιχο
Δε σπάω αν τεντωθώ
Και φτάνει ως εκεί....

Για σένα....

Εκατόφυλλα στον Άδη
και μαχαίρι ακονισμένο
μ’ έχεις βάλει στο σημάδι
κι όλο κλαις που δεν πεθαίνω

Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφά λιγάκι
μα ούτε έτσι με σκοτώνεις


Σε όσους πολέμους κι αν με πας θα σε νικήσω
αγάπησέ με αν τόσο θες να ξεψυχήσω!!


Μέλι στάχτη και φαρμάκι
με τ’ αψέντι ανακατώνεις
με κερνάς κρυφό λιγάκι
με ούτε έτσι με σκοτώνεις


Σε όσους πολέμους κι αν με πας θα σε νικήσω ...
αγάπησέ με αν τόσο θες να ξεψυχήσω!!!

"Έλα μην κλαίς
ξέρω πως δεν έκλεισαν ακόμη οι πληγές
του χρόνου που ανοίξαν στο κορμί
κάτι φτηνοί και άγριοι συνεπιβάτες

έλα μην κλαίς
η ζωή είναι δύσκολη και ίσως φταίς
ίσως και όχι,ομως δεν έχει τελειώσει η διαδρομή
σε τέτοιο δρόμο πορευόμαστε διαβάτες

έλα μην κλαίς
και αν απέτυχες, αυτό ήταν χτές
κοίτα, νέα μέρα μέρα ξημερώνει
ντύσου και βγες την ανατολή να υποδεχτείς

έλα μην κλαίς
θα περπατήσουμε μαζί στις διαδρομές
όσους δεν περπατούν μαζί σου στη ζωή
μην σκέφτεσαι, στιγμές που μαζί τους πέρασες

έλα μην κλαίς
πλησιάζει η ώρα που θα πας διακοπές
το καλοκαίρι έρχεται θα το περάσουμε μαζι αν θες
τον ήλιο θα χαζεύουμε σα χάνεται στη δύση
μην απελπίζεσαι θα δεις, η ρόδα θα γυρίσει"


http://nicholas-manie-edge.blogspot.com/

"Livin' On The Edge" by Aerosmith

There's somethin' wrong with the world today
I don't know what it is
Something's wrong with our eyes

We're seein' things in a different way
And God knows it ain't his
It shore ain't no surprise

Livin' on the edge
Livin' on the edge

There's somethin' wrong with the world today
The light bulb's gettin dim
There's meltdown in the sky

If you can judge a wise man
By the color of his skin
Then mister you're a better man than I

Livin' on the edge
You can't help yourself from fallin'
Livin' on the edge
You can't help yourself at all

Tell me what you think about your sit-u-a-tion
Complication - aggravation
Is getting to you

If chicken little tells you that the sky is fallin'
Even if it wasn't would you still come crawlin'
Back againI bet you would my friend
Again & again & again & again & again

Tell me what you think about your sit-u-a-tion
Complication - aggravation
Is getting to you

If chicken little tells you that the sky is fallin'
Even if it was would you still come crawlin' Back again
I bet you would my friend
Again & again & again & again

Something right with the world today
And everybody knows it's wrong
But we can tell 'em no or we could let it go
But I'd would rather be a hanging on

Livin' on the edge
You can't help yourself
You can't help yourself
Livin' on the edge
You can't help yourself at all

Livin' on the edge
You can't help yourself from fallin'

Fygame by Anemos

"Oso uparxoume akoma, apo aima ki apo xwma
Ki oso mas kuberna h kardia...
Oso kratane ta oneira mas, ki antexoun ta ftera mas, emeis tha ksekiname ksana...
Kaneme lathi kai gi’ayto poname, ma exoume mathei pia na proxwrame, na phgainoume panta mprosta.!!

Fygame!
Fygame!!
Me xilia fygame!!
Mhdenisame, ki ola pali ap’thn arxh…
Ki ola pali ap’thn arxh..

Fygame!
Fygame!
Se kerdisame zwh…

Emeis pou ftasame sto terma, pou mathame sto psema, pou noiwsame to adeio kormi…
Emeis pou tosa exoume xasei, pou exoume ksexasei, gemath agkalia ti tha pei…
Emeis pou kseroume pws kaiei to dakry, pou upoferame gia thn agaph, twra feygoume gi’alla mazi!!

Fygame!
Fygame!!
Me xilia fygame!!
Mhdenisame, ki ola pali ap’thn arxh…
Ki ola pali ap’thn arxh..

Fygame!
Fygame!
Se kerdisame zwh…

Oso kratane ta oneira mas, ki antexoun ta ftera mas, emeis tha ksekiname ksana..."